1 ) تبيان ، « يَظْهَرُوا » را بر مراهق حمل كرده و بلوغ را معيار قرار نداده است ، البته اين عبارت براى بحث جارى مفيد نيست ولى در تفسير آيه ، بلوغ را ملاك ندانسته است ، مىگويد « صغار الذين لم يراهقوا فانّه يجوز ابداء الزينة لهم » « 1 » . 2 ) روض الجنان ، به اطفالى معنا كرده كه بر عورت زنان مطلع نباشند و عورت و غير عورت را تشخيص ندهند . پس زن حق ندارد نسبت به پسر بچه‌اى كه عورت را از غير عورت تشخيص مىدهد و مميز است ، ابداء زينت كند . عبارت چنين است : « اطفالى كه ايشان بر عورت زنان مطلع نباشند و ندانند كه عورت چه باشد ( اصلًا عورت و غير عورت را تشخيص نمىدهند ، سن خيلى پايين است يعنى غير مميز ، پس عورت از غير عورت تشخيص داده مىشود ، حق ندارد به مميزين ، آنكه عورت را مىفهمد چيست ، زن خودش را ارائه بدهد به او ، و ندانند عورت چه باشد ) از آنجا كه ايشان را شهوتى نباشد به زنان ( اصلًا از معرض شهوت خارج باشند ) » « 2 » . 3 ) مجمع البيان مىگويد : « يريد به الصبيان الذين لم يعرفوا عورات النساء و لم يقضوا عليها لعدم شهوتهم و قيل لم يطيقوا مجامعة النساء فاذا بلغوا مبلغ الشهوة فحكمهم حكم الرجال » « 3 » . ملاك اين است كه نتواند عورت را از غير عورت تشخيص دهد و به حد تميز نرسيده باشد . 4 ) زبدة البيان عبارت فوق را از مجمع البيان نقل مىكند و مىافزايد : « و الظاهر ان قيل ليس بجيّد و اليه اشار بقوله فاذا بلغوا مبلغ الشهوة » « 4 » . مىفرمايد حرف صحيح همان حرف اول است يعنى كسى كه نمىداند عورت چيست و به حسب نوع شهوتى در او وجود ندارد . 5 ) فقه القرآن راوندى مىگويد : « يعنى الصغار الذي لم يراهقوا فانه يجوز ابداء

--> ( 1 ) تبيان 7 : 430 . ( 2 ) روض الجنان 14 : 127 . ( 3 ) مجمع البيان 7 - 8 : 218 . ( 4 ) زبدة البيان : 547 .